Blauw Curaçao

image.jpeg

Blauw Curaçao verscheen in 1996 en telt 194 pagina's.

Korte inhoud:De hoofdpersoon van deze roman logeert met zijn moeder in het huis van haar vriendin. Op zolder vindt hij een oud foto album van Curaçao, plus een paar souvenirs. Hij herinnert zich vlagen van de tijd dat hij met zijn moeder op Curaçao woonde. Wat doen het foto-album en de souvenirs hier? Terwijl zijn moeder en haar vriendin zich voorbereiden op een reünie van hun middelbare school, probeert de jeugdige held raadsels uit zijn jeugd op te lossen. Hij maakt een wandeling door de stad en ontmoet een geheimzinnige jongeman en diens nichtje. Met z'n drieën trekken ze de stad in. Langzamerhand komt Curaçao steeds dichterbij in zijn herinneringen.

Uit de kritieken:

Arjan Peters in De Volkskrant: 'Voor de auteur is schrijven een reis die hij bij voorkeur zonder stafkaart of kompas aanvangt, want wat zou er anders nog in de ware zin vallen te ontdekken? E zit, om het anders uit te drukken, systeem in de kolder.'

Arnold Heumakers in NRC/Handelsblad: 'Bij 't Hart heeft elke conventie haar geldigheid verloren en daardoor ontstaat ontvankelijkheid voor iets heel anders: klanken, geluiden, beelden, ritme, losse woorden waarvan de betekenis nog niet is vastgelegd.'

Marc Reugebrink in GPD-bladen: 'Dit onvervulbare, en door de vroegere gebeurtenissen op Curaçao ook buitengewoon wreed geworden verlangen maakt dat de roman behlave (zoals altijd bij 't Hart) zowel hilarisch als tegelijkertijd ernstig, ook nog buitengewoon ontroerend is.'