Lord Lister's dood

Schuif de stoel aan doe je pen weg
Luister naar de geschiedenis die ik vertel
De tijd is een boudoir van toegenegenheid
Waaraan ik mijn verhaal ontleen
Mijn vader stierf ik was erbij afwezig
En toen mijn moeder doodging
Liet ze me het huis na en alles wat er stond

Ik was verdrietig en overrompeld en natuurlijk
We woonden in Londen en wat ik niet wist
Was dat ik heel wat van mijn ouders leven heb gemist
Ze hielden alles voor mij verborgen maar op de dag
Na moeders begrafenis zwierf ik over de zolder
Van ons huis aan de Cromwell Street verwonderd rond
Ik was een kind van ouders dit was mooi geweest

Mijn moeder heette Carmen Marquez uit Spanje
Ik wist niet veel van haar mijn vader had haar
Op een reis ontmoet ze was mooi als een vrouw
En stierf op een moment van stilte na geluid
We hielden van elkaar zei ze verlegen dat vond
Ik tamelijk gewoon hij gaf veel voor me op
Weet je dat hij graaf was en Lord van geboorte

En ik was zijn alomvattende vrouw en bruid
Ze vertelde dit jaren voor haar eigen sterfbed
We stonden voor het raam later zal je dit begrijpen
Zei ze nu ben je nog een kind en kijk je als een kind
Ik was van mezelf uit niet nieuwsgierig eerder bang
Voor alles ook voor mijn vader en zijn vrienden
Die net deden of ik niet bestond dat was hun recht

Ik zag ze hoogstens in de vestibule of de gang
Oom Charles kleine vrouwelijke man en atleet
Onze butler Henderson liet hem als eerste binnen
Kom erin meneer zei hij altijd het was een ritueel
Waarvan ik de betekenis nooit en te nimmer snapte
Mijn moeder hield me weg kom jongen zei ze kom
Ik lees je een verhaal voor over Flora Palmerston

Pas nu kan ik dit vertellen ik ben de eerste
En waarschijnlijk ook de laatste ik vertel jullie
Over de dood van mijn vader en zijn sterfbed
Ik was er niet bij ik was allang de kamer uit gezet
Mijn moeder bedekte mijn ogen jij moet lezen
Zei ze dat is je taak laat je vader rustig sterven
Dat is zijn plicht zo en niet anders moet het wezen

Ze had wel degelijk gelijk dat wist ik achteraf
Ik stampvoette destijds kon ik niet omvatten
Wat mijn prioriteiten waren ik dacht niet ahistorisch
Het sterfbed van mijn vader was een ontzaggelijk moment
Met hem stierf de wereld uit ik weet het als de beste
Ze brachten hem de allerlaatste eer ze kwamen overal
Vandaan en ik las in mijn kamer een boek

Toen mijn vader stierf was hij Lord Lister
Ik wist het niet mijn moeder hield het verborgen
Ik ben opgegroeid als Johnny Aberdeen nu John
Ik schrijf dit in mijn kamer vier maanden
Na mijn moeders dood het huis kraakt in zijn voegen
Mijn vader was Lord Lister dringt dit tot jullie door
Weten jullie wat ik bedoel of blijft het duister

Lord Lister held van de lezer held van het verlangen
Favoriet van nomaden en verdoolden wie hem
Ooit zag kon hem niet vergeten in zijn cape
Met witte voering, zijn hoge hoed op, glimlach
Rond zijn meesterlijke mond, vergeten was geen optie
Als je over hem gelezen had hij was de meesterdief
En ik wist het niet ik kende hem als Aberdeen

Ik schrijf dit niet om hem abstract te overdenken
In woorden die hem alleen kunnen omcirkelen
Hij was de initiator van mijn leesverlangen
Samen met mijn moeder die alles van hem las
En aan mij voorlas ik zweer het jullie ik wist
Niet dat hij mijn vader was toen zij me voorlas
Soms glimlachte ze om mijn slaperige ogen

Ga slapen jongen zei ze morgen lees ik door
Lord Lister De Grote Onbekende ook Raffles geheeten
Zal zich redden met de Bruinvis en dan vertoont
Hij zich met een vreemde glinstering in zijn ogen
En ontpopt zich tot alle vermommingen
Hij bestrijdt in het volgende deel Jessie Kelvin
Vrouwelijke misdadigster van meeslepende allure

Op een nacht in december ik was zestien
Vertelde ze wie ik precies was jij bent
De zoon van je vader zei ze oneindig liefdevol
En je vader is Lord Lister zelf snap je het
Dringt het tot je door jij bent de zoon de echte
Van de Grote Onbekende genaamd Raffles
De meesterdief de transformatie specialist

Maar doe je ogen dicht ik deed het nogal rustig
Omdat slaap de beste remedie tegen waken is
Ik zag mijn vader niet vaak omdat hij weg was
Soms bestond hij niet voor mij omdat ik
Hem in jongensboeken niet meer tegen kwam
Lord Lister verdween in de nevelen van het boekbedrijf
Alleen thuis zag ik hem nog vergaderen met zijn vrienden

En eens op een nacht de maan was achter wolken
Hoorde ik hem schreeuwen: we moeten iets doen
We gaan verloren we staan op het punt te verliezen
Ik was toen net terug uit militaire dienst ging in Oxford
Letteren studeren bij boekverslinders van huis uit
Kan het stil zijn vader riep ik uit mijn kamer
Ik kan onmogelijk slapen bij uw vergeefs geroep

Daar zat hij in de kamer nog in rokkostuum
Broederlijk omringd door vriend en vijand
Zag ik het goed daar zaten de beschrijvers van
Zijn avonturen die hij mij onthield ik was een kind
Kurt Matull, Herr Matull noemde ik hem
Het was een lange vent met een koninklijk statuur
Naast hem zat Felix Hageman from Holland

He just arrived zei mijn vader he tells good stories
Nu moet je maar weer weg gaan om te slapen
Vergetelheid is verreweg het beste ook van jezelf
Ik ben je vader later zul je me gedenken als je
Geen kind meer bent en meer van me snapt
Dan wat je nu begrijpen kunt wij blijven wakker
Omdat ons bestaan op het spel staat ga nu maar

Dit was de laatste keer dat ik hem zag
Ik belandde in Oxford in uitgesproken literaire
Kringen waar abstractie in het vaandel stond
En vermoeden van betekenis religie was
Ik schreef onverwacht goede interpretaties
Van het werk van Chesterton, Maugham en Wallace
Bewees zeer elegant hun logisch empirisme

Soms zei mijn moeder nog wel waar hij was
Op reis op zoek naar nieuwe schrijvers van geluk
En van zijn avonturen die hem blijven teisteren
Hij reist vermomd de wereld door bestrijdt onrecht
Hij steelt in eeuwigheid van alle rijken en heeft
Vele namen hij kan gelukkig zijn als hij dat wil
Want vertellen is vooral afhankelijk van doen

Ik schreef hem vele brieven vader hier is je zoon
Ik erf je titel later Lord Aberdeen laatst hebben
We Henderson begraven je was er niet waar was je
Moeder is verdrietig en jullie zijn nog wel getrouwd
Vergeet mij niet ik was de jongen in vermomming
Van een willekeurige voorbijganger weet je nog
Ik trad heel rustig op in verschillende verhalen

Allemaal vergeefs ik kreeg geen antwoord
Een keer een kaartje van een vergelegen eiland
Hier verschuil ik me samen met de Bruinvis
Schreef je hoe weelderig is de fauna hier
De broodbomen leveren zeer smakelijk meel
Ik heb al drie keer een verontrustende twinkeling
In mijn ogen gevoeld en groet Inspecteur Baxter

Val dan maar dood dacht ik even
Ik verliet mijn huis en haard zwierf rond
Tussen de regels van ingewikkelde geschriften
Ik ontleedde ze keer op keer ik schreef af en toe
Naar kranten ik ben de zoon van Lord Lister
Gedenk hem toch hij is verdwenen misschien voorgoed
Laat hem en mij niet verloren gaan of dood

Nu schrijf ik hier zijn epiloog ik weet niet
Hoe hij stierf ik was nog wel op tijd maar moeder
Liet me niet toe bij zijn hulpeloos verscheiden
Ze hield hem voor mij verborgen zoals altijd
Nu begrijp ik pas waarom ze zijn kracht
Niet via mij in medelijden wilde laten verdwijnen
Ik vond in een schriftje haar beschrijving

Het verslag van de dood van je vader
Voor mijn zoon stond er in sierlijke letters boven
Je vader was op een nacht thuisgekomen zo oud
Als een olijfboom helemaal versteend zijn spreken
Was nog helder zijn ogen twinkelden hij was
Vermomd als Conan Doyle later als Wallace
En nog dezelfde avond als Edgar Allan Poe

Hoe hij dit deed bleef steeds aan mij verborgen
Schreef ze luister goed Johnny nu ik dood ben gegaan
Ben jij aan de beurt om daarmee te leren leven
Je mocht niet bij zijn sterfbed aanwezig zijn
Omdat zijn vrienden dat niet wilden snap je
Want sterfelijkheid maakt ernstig moedeloos
Ze gunden hem zijn allerlaatste avontuur

Ze kwamen overal vandaan uit alle windstreken
De helden van de dime novel de stuiverroman
Het avonturenboek de detective story voor een kwartje
Ik had extra personeel in moeten huren (een grapje)
Henderson deed open kom erin meneer zei hij
Tot de helden de Lord ligt boven in zijn bed
Hij heet u welkom zijn stem is aan het fluisteren

Vriend en vijand waren gekomen uit alle afleveringen
Ruim 800 avonturen beleefde je vader onafgebroken
Ik zelf als zijn vrouw kom er ook in voor
Als Carmina Marquez Clara is mijn echte naam
Connie Coll was er Nick Carter Harry Dickson
Dandy Don de cowboy salet-jonker zonder paard
Miss Emmy Gold de elegante vrouwelijke detective

En Harrison de detective spiritist plus Doctor Silence
Alaska-Jim de Duitse held van de Bereden Politie
Rolf Brant der deutsche Sherlock Holmes
Buffalo Bill Max Brand Fred Caterpink
Ik blijf ze noemen de namen zijn zo mooi
John Class, wereldreiziger, John Kling, Pat Connor
Nat Pinkerton Detective Nobody Billy Dogg

Hans Stark Hans Stoch-Sarrasini Trapper Trueheart
Detektive James, De Oude en de Jonge Wilson
Klaas Stortebeker Rechercheur Jansen Old Broaderim
Buck Parker Jules van Dam James Smith
Francis Gillam The Go Ahead Boys The Spirit
Peter Jackson Billy Ritchie Dr. Richard Reynolds
The Shadow Gaston le Roux Harold Hunter

En vele vele personages een paar mooie namen
Noem ik hier om de klank nooit meer te vergeten
natuurlijk Flora Palmerston Sonja de Armeense
generaal Angeles Graaf Melrose Lord Westborn
Dokter Czernowitz Mary Green Magdalena Heastfield
Vriend en vijand in het uur des doods van hun held
En alle schrijvers van de avonturen broederlijk verzameld

Ben jij het zei Lord Lister tegen iedereen ben jij het
Ja jij bent het ik ben het ook ik ben het voorgoed
Ga nu maar weg dan kan ik het beter zijn
Vergeet me doelbewust als je mij vergeten wilt
Hij zei dit tegen iedereen vergeet me doelbewust
Zelfs tegen zijn grootste vijanden ik was verdrietig
Maar later snapte ik wat hij daarmee bedoelde het moest

Want wie doelbewust vergeten wil onthoudt juist
Alles iets vergeten kan alleen als je met denken
Bent gestopt dus als je dood bent begrijp je dit
Je bent mijn zoon je leest veel boeken als er een is
Die begrijpen kan ben jij het dus zeg het me na
Vergeet je vader doelbewust vergeet hem iedere dag
Pas dan blijft hij eeuwig in je vastgeklonken zitten

Ik sloeg haar schriftje dicht met deze woorden
Een traan biggelde langzaam over mijn gezicht
Lord Lister zeg ik zacht ik ben je erfgenaam
En ik vergeet je voor eeuwig doelbewust
Het was me al bijna helemaal gelukt zonder
Aan je te denken dat was mijn oedipuscomplex
Nu weet ik beter nu ben ik beter toegerust